اشارات نظر

گفتی که آبروی تو ریزد به خاک عشق از خود گذشته را چه غم آبرو بُود؟! @esharate_nazar #عبرت_نائینی

چه کسی می داند آنانکه که باهمند چقدر باهمند؟! یا آن که می رود تا کجا می تواند دور شود از آدم؟ بیا دراز بکشیم بیا دراز به دراز آدمهایی که از ما رفته اند بخوابیم به هم نگاه کنیم اما هیچ چیز نگوییم آنوقت هر کداممان گمان کنیم دیگری فقط چیزهایی را گفته که می خواستی…

سبکسرانه اگر بر زمانه می خندیم به دل غمی ست در انکار ِ اشک می کوشیم... @esharate_nazar #معصومه_صابر

بیداری‌ام چه دانی؟ ای خفته‌‌ای که شب‌ها نَنْشَسته‌ای به حسرت نشمرده‌ای ستاره ای تاب داده گیسو، حالی است بر دل من از تاب بی‌حسابت، وز پیچ بی‌شماره @esharate_nazar #فروغی_بسطامی

نخواهی دید جز من در کسی این سربه‌راهی را برای بردن دریا بیاور تُنگِ ماهی را مرا می‌خواهی اما در مقابل شرط هم داری! دوباره زنده کردی دوره‌ی مشروطه‌خواهی را @esharate_nazar #سورنا_جوکار

این سخن را من از امروز نه گفتم، نه نوشتم بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم ... گر به این نقطه رسیدی به تو سر بسته و در پرده بگویم تا کسی نشنود این راز گهربار جهان را آنچـه گفتند و سُرودند تو آنی خودِ تو جان جهانی تو ندانی که خود آن نقطۀ عشقی تو خود اسرار نهانی…

خانه ی دل را تکاندم خانه ی دل را تکاند... من به دور انداختم بدخواه اورا... او، مرا... @esharate_nazar #علیرضا_بدیع

کجا؟ هر جا که اینجا نیست من اینجا از نوازش نیز چون آزار ترسانم ز سیلی زن، ز سیلی خور وزین تصویر بر دیوار ترسانم درین تصویر عُمَر با سوط بی‌رحم خشایرشا زند دیوانه‌وار، اما نه بر دریا به گرده‌ی من، به رگهای فسرده‌ی من به زنده‌ی تو، به مرده‌ی من @esharate_nazar #…