DoCs on ArT & ArTists (هنر و هنرمند)

▪️هالیوود، ۱۹۵۹؛ خندهٔ مشترکِ باستر کیتن و ژاک تاتی، پس از آن‌که تاتی اسکار بهترین فیلم خارجی را برای دایی‌جان به دست آورده بود. در روزگاری که سینمای ناطق به دیالوگ‌های پرگو باج می‌داد، تاتی مشعل کمدی را از همان آتشی برافروخت که کیتن سال‌ها پیش در عصر صامت افر…

▪️اورسن ولز ـــ کتاب این اورسن ولز است ــ گفت‌وگو با پیتر بوگدانوویچ ـــ باستر کیتِن، یکی از همان غول‌هاست! ژنرال را ببینید ـــ آن فیلم شاهکاری تمام‌عیار است، مگر نه؟ حالا دیگر بالاخره کیتن را «کشف» کرده‌اند؛ هرچند خیلی دیرتر از آن‌که دیگر دردی از او دوا کند.…

▪️میکل‌آنجلو آنتونیونی ـــ ضرب‌آهنگ زندگی از یک ریتم یکنواخت و تکرارشونده ساخته نشده است؛ برعکس، ریتمی است که گاه تند است و گاه کند؛ دمی بی‌حرکت و ساکن می‌ماند و در لحظهٔ بعد، چرخ‌زنان و شتابان به حرکت درمی‌آید. زمان‌هایی هست که زندگی تقریباً ایستا به نظر می‌ر…

▪️میکل‌آنجلو آنتونیونی ـــ درونمایهٔ بیشتر فیلم‌های من، تنهایی است. اغلب، شخصیت‌هایم منزوی هستند. آنان افرادی هستند که در جست‌وجوی پیوندهای اجتماعی و روابط شخصی‌اند تا آنان را در خود غرق کند. اما در بیشتر موارد، چیزی برای معنا بخشیدن به زندگی خود نمی‌یابند. ▪️…

▪️فدریکو فلینی ـــ من از این ایده که حتماً باید فیلمی را فهمید، برایش توجیه تراشید و توضیحش داد، خوشم نمی‌آید. بالاخره یک فیلم چیزی برای گفتن به شما دارد یا نه؟ اگر شما را متأثر و دگرگون کند، دیگر نیازی ندارید کسی آن را برایتان توضیح دهد. و اگر اثر نگذارد، هیچ…

▪️ژاک ریوت ـــ نمی‌خواهم تماشاگر هرگز در برابر فیلم با خیالی آسوده بر صندلی لم بدهد؛ با قصه‌ای که از همان آغاز به شیوه‌ای کاملاً سنتی او را درگیر کند و سپس برای یک ساعت و نیم، دو ساعت، یا سه ساعت، مسیری بی‌نهایت دقیق ـــ یا دست‌کم در ظاهر دقیق ـــ را پی بگیرد.…

▪️ارنست همینگوی ـــ مست بنویس، هوشیار ویرایش کن... — Ernest Hemingway reviewing manuscripts. 🎥 @CinemaParadisooo

▪️فدریکو فلینی ❍ سینما چیزی نیست جز رؤیا؛ رؤیایی که هرکدام از ما لحظه‌ای کوتاه پیش از خوابیدن و لحظه‌ای کوتاه پس از بیدار شدن، مشاهده‌اش می‌کنیم. ❍ رؤیابین، در نهایت، خود آفرینندهٔ رویای خویش است. هیچ‌چیز به‌اندازهٔ خودِ رویا در ذات خویش راستین نیست و این‌چنین…