بدونِ شِکَر

ژانری از ایرانی‌ها وجود دارد که می‌شود اسمش را «قرمه‌سبزی به کون» گذاشت. این‌ها که سالی دو سه هفته برای خوردن غذا، انجام بوتاکس، پر کردن دندان و چیزهایی مشابه به ایران پرواز می‌کنند. مثلا برای این‌یکی مهم نیست که بلیط گرانِ همین هواپیما برای بسیار ایرانیان غیر…

‏پس از ماه‌ها او را دیدم. پرسیدم خوبی؟ در جواب تمام زندگی‌اش را تعریف کرد. می‌دانم آدمی که سکس ندارد، overshare می‌کند. او آدم‌خوبی است که زندگی خوبی ندارد. این رقّت‌انگیز است. @sugarffrree

«خوب بود؟» سوالی است که هیچ‌وقت نباید پرسیده شود، مخصوصا پس از سکس. @sugarffrree

وفاداری چیز عجیبی است. معمولا کسانی که کمترین شایستگی را دارند، بیش از همه از آن بهره‌مند می‌شوند. @sugarffrree

دقت کرده‌ای هیچ‌کدام از دوستان موفقت پست انگیزشی نمی‌گذارند؟ چنین چیزی-معمولاً-از طرف احمق‌ها، بازنده‌ها یا زشت‌ها است. @sugarffrree

عزاداری شیعه ساده و بامزه است، شبیه به ادبیات کودک. هر دو برای ذهن تکامل‌نیافته طراحی شده‌اند؛ جایی که در دنیای دوروتی و جادوگر شهر اُز یا حسین و کربلا مخاطب حضور شیر قهرمان را باور می‌کند. -ویدئو از اینستاگرام و گویا جایی در تبریز است. @sugarffrree

آرزوی مرگت‌ @sugarffrree

در دبستان ما معلمی بود که مرز خستگی با اندوه را می‌فهمید. درک همین تفاوت از او آدم متفاوتی ساخته بود؛ آدمی که با همه معاشرت داشت، در حد یک سلام و لبخندی که برای خیلی‌ها خرجش می‌کرد. حین استراحت در حیاط مدرسه سیگار می‌کشید و من، که آن روزها معنای خستگی را هنوز…