کافه هدایت

در این میخانه خاموش و دور افتاده و خلوت تن تنها نشسته نرم نرمک باده مینوشم کم و کم کم من و خلوت لبی تر میکنیم آهسته و نم نم و من با خویش میکوشم که با هرجام بلورین خلعتی بر قامت هر لحظه ای پوشم حریفم خلوت و ساقی، سکوتِ ساکتِ صحرا و من خاموش خاموشم و چشم اندازِ…

افکار پوچ! - باشد، ولی از هر حقیقتی بیشتر مرا شکنجه می‌کند- #بوف_کور #صادق_هدایت @Sadegh_Hedayat

کسانی هستند که از بیست سالگی شروع به جان کندن می‌کنند، در صورتی که بسیاری از مردم فقط در هنگام مرگشان خیلی آرام و آهسته مثل پیه‌سوزی که روغنش تمام بشود، خاموش می‌شوند. #بوف_کور #صادق_هدایت @Sadegh_Hedayat

گويا فراموش ميكنى كه محكوم هستيم. اگر ميتوانى تغيير بده، با اين عقلِ دست و پا شكسته خودمان ميخواهيم براى وجودِ چيزها منطق بتراشيم، مگر كدام چيز از روىِ عقل است؟ روىِ زمين شكم و شهوت جلوِ چشمها پرده انداخته، اما ازين بالا كه نگاه بكنيم زندگى روىِ زمين مثل افسان…

روز خیلی دلگیری‌ست ، به تو فکر می‌کنم تا کمی نور به چهره‌ام بیاید ... #کنسوئلو نامه به آنتوان دو سنت اگزوپری ‌ ‌@Sadegh_Hedayat

‌ بدرود ‌می‌گویمت، ای دنیای دون! تکاپوی گناه‌آلودت چنگی نمی‌زند به دلم هرگز! خوش منزلگاهی است آسمان: مشتاقِ آن‌جایم. #هانس_فالادا #همه_تنها_می‌میرند ‌ ‌@Sadegh_Hedayat

نکبت و خستگی و بیزاری سرتاپایم را گرفته. دیگر بیش از این ممکن نیست. به همین مناسبت نه حوصله شکایت و چس‌ناله دارم و نه می‌توانم خود را گول بزنم و نه غیرت خودکشی دارم، فقط یک‌جور محکومیت قی‌آلودی است که در محیط گند بی‌شرم مادرقحبه‌ای باید طی کنم. همه چیز بن‌بست…

و من می‌رفتم؛ از آن راه‌های کورِ تنگِ بیخودِ بی‌انجام. و من می‌رفتم؛ از خمِ آن راه‌های خُفتیده‌ی خاموش. و من می‌رفتم؛ از هر گلوگاهی، یا دامنه‌ای، یا گریوه‌ای! من از شهرِ کوران گذشتم. و کلاتِ خاموشان. من از دژِ هفت‌بند گذشتم، و کَندِ سَدزنجیر. من همه‌ی این شهره…