حَ‌نایِ وفادار ✍🏼

روحش به پاییز تعلق داشت؛ به خش خش برگ ها و هواى مه آلود، به نم نم باران، و بوى خاک هاى خيس، به قهوه هاى گرم در صبح هاى سرد، به قدم زدن روى برگ هاى زرد زير باران، آرامش را مديون سكوت و شب بود؛ غرق مى شد در آبی نيمه شب آسمان؛ دنياى آدم هارا رها كرده بود و در كنج…

（无文本内容）

کمی از دور جَذابم و از نزدیکـ مَعمولی مرا از دور عاشق باش ، از نزدیکـ غَمگینم.

（无文本内容）

قیافه‌رو ول کن ، بگو ببینم با صداش آروم میشی؟

درود بَر موزیکـ ، که نجاتم میده از سیاهیِِ زندگی.

ما در تکرارِ خَطا اُستادیم.

‏من رسما در سنی هستم که از سروصدای غیر ضروری و دوستان بی فایده متنفرم.