شَبدَر

بزرگ‌ترین تراژدی، رنجی است که به وسیله خیر ایجاد می‌شود، نه شر؛ اینجاست که توجیه زندگی بر حسب تمایز خیر و شر به غایت مشکل است.

هیجانت رو کنترل کن؛ شکارچی اگه قبل از شکار، داد بزنه! دست خالی برمی‌گرده..

حوالی دوست؛

شاید تنبل نباشی اما وقتی از معمولی بودن بیشتر از شکست خوردن می‌ترسی، همه چی رو میذاری برای دقیقه نود. چون اون موقع دیگه فرصت نداری که از خودت انتظار بی نقص بودن داشته باشی؛

- بهای نظم اینه که هر روزت شبیه روز قبله؛ اما بهای بی نظمی اینه که هر سال شبیه سال قبله؛

هنوزم چشمای تو؛

..هم‌پَریشِ من است؛ کسی که جنونش شبیه به من باشد. از همان رنج‌هایی که می‌برم، به خلوتش ببرد. کسی که طردشدگی‌هایی را دارد که من دارم. این، وضعیتی مطلوب و آشناست؛ یعنی یافتنِ کسی عینِ خودم. این اتفاق، خلقِ مجددِ جهان است. بدیهی‌ست که عینیتِ آدم‌ها، تشابهِ جزءبه‌…

- تو آزموده‌ای در این شهر بخت خویش را؟