دفتر خاطرات گربه‌ی کوچه پشتی.

هرچیزی که بنویسم حتی یك درصد قرار نیست دردی که توی روحمه. ناعدالتی‌ای که احساس می‌کنم بهم وارد شده و خشمی که توی مغزمه رو نشون بده. تنفر واژه کوچیك و احمقانه‌ایه برای احساسم به این وقایع و افراد دخیل توش. دیگه حتی نمیخوام امید به درست شدن چیزی داشته باشم چون ه…

لازم دونستم اینو اینجا بگم که این چنل به احترام تمام کسانی که صد و چهل و هشت روز میشه بین ما نیستن دیگه هیچ فعالیتی نداره. ممنونم از تمام این مدتی که اینجا کنار من بودید، به امید آزادی.

«درود به مردم شریف ایران»، «به نام خدا من ژینا امینی هستم»، «بچه‌ها نخندینا»، «بارون اومد و یادم داد، تو زورت بیشتره»، «ندا نترس، ندا بمون»، «یه دل می‌گه برم برم برم»، «سلام، من مهرشاد هستم»، «من هم فرزند کسی هستم»، «توی همین موازات بودیم، دست‌مون تو دست هم بو…

دیگه زندگی برام شده سراسر کابوس و میشه گفت کابوسایی که وقتی خوابم می‌بینم از کابوسی که توی بیداری دارم زندگی می‌کنم قابل تحمل‌تره.

（无文本内容）

نام‌ها را به‌خاطر بسپار.

（无文本内容）

（无文本内容）