Selfology_pzm

اختگی، تحمیل فقدان رضایت است. روان‌رنجور برای همیشه بابت این فقدان رضایت تاسف می‌خورد، سوژه نمی‌تواند بر احتمالات باقیمانده رضایت تمرکز کند. در عوض او به اختگی خود عشق می‌ورزد، سرسختانه به این فقدان وابسته می‌شود، و از یافتن رضایت در جایی دیگر سرباز می‌زند. #ب…

به گفته فروید اضطراب پول رایج و‌ جهانی عاطفه است؛ از این لحاظ که هر هیجانی را می‌توان به آن تبدیل کرد. در واقع اضطراب از «رضایتی» حمایت می‌کند که در سطحی، ناخواسته یا آزارنده تجربه می‌شود. به نقل از فروید، اضطراب در رویا غالبا به عنوان آخرین تلاش سانسور تولید…

ژیژک می‌گوید: آنچه ما را خوشبخت می‌کند، به‌دست نیاوردنِ چیزی است که می‌خواهیم. خوشبختی هرگز مسئلهٔ اصلی نبوده است؛ مسئله این است که ما نمی‌دانیم واقعاً چه می‌خواهیم. آنچه ما را خوشحال می‌کند، دستیابی به خواسته‌مان نیست، بلکه رؤیای آن را در سر داشتن است. او در…

ناخودآگاه از رابطه مرد با زن، یا زن با مرد، چیزی نمی‌داند. می‌توان به‌طور موقت گفت که این دو جنس نسبت به یکدیگر بیگانه‌اند و از یکدیگر تبعید شده‌اند. #ژاک_آلن_میلر @selfology_pzmm

ویدمر به این نکته اشاره می‌کند که عشق مستلزم شکستن وحدت خیالی میان دو نفر است؛ گسستی که در ابتدا همچون بدبختی تجربه می‌شود. ویدمر میان شیفتگی و عشق تمایز قائل می‌شود. در شیفتگی، هر فرد می‌خواهد دیگری تصویر آینه‌ای خودش باشد و رابطه در نوعی همانندی و تمامیت خیا…

رنجی که به زبان نمی‌رسد، به بدن می‌نشيند! بیماری‌های روان‌تنی «نامه‌هایی» هستند ‌که به مقصد نرسیده‌اند. #ژاک_آلن_میلر میلر در اینجا به این گفتهٔ لکان اشاره می‌کند که: «نامه همیشه به مقصد می‌رسد.» @selfology_pzmm

آلن میلر می‌گوید: از نگاه فروید، «هستهٔ وجود ما» در سطح میل ناخودآگاه قرار دارد؛ میلی که هرگز نمی‌توان بر آن تسلط یافت یا آن را از میان برد، بلکه فقط می‌توان آن را هدایت کرد. فروید این هسته را در سطح فرایند اولیه جای می‌دهد، یعنی پیش از آنکه ساختاری وارد عمل ش…

آنچه در روان‌کاوی کشف می‌شود این است که سوژه از چیزهایی رنج می‌برد که «به او گفته شده‌اند». برخی گفته‌ها او را از پا درآورده‌اند. روان‌کاوی تا حد زیادی عبارت است از بازیافتن و جدا کردن همان «گفته‌هایی» که سوژه را بیمار کرده‌اند، تا به او کمک کند اثرشان را خنثی…