خودشناسی، سینمای روانکاوی

گاهی بخشی از وجود ما نه فراموش شده و نه التیام پیدا کرده، فقط یاد گرفتیم اونو در سکوت حمل کنیم. سرازیر شدن اشک‌ها لحظه‌ای هستن که این خود پنهان، راهی برای بیان رنجش پیدا می‌کنه.

غرق در اشک .... من یک خود دیگر دارم .......و آن را در اعماق وجودم به‌ مانند یک جراحت حمل میکنم.

ساخته شده برای نورا و کسانی که جهانِ اون رو می‌فهمند. بخشی از فیلم سینمایی ارزش عاطفی

جایی که مجبور نباشه برای موندن، خودش رو تغییر بده.

انسان چگونه از یک هنوز من‌نشده، به یک من هستم می‌رسه؟ پاسخش: از مسیرِ تجربهٔ بودن، در آغوش یک محیطِ نسبتاً قابل اعتماد.

فیلم سینمایی فرانسیس ها— Frances Ha (2012) کارگردان: نوآ بامباک این فیلم مسئله‌اش صرفاً انتخاب نکردن نیست؛ ترس از تثبیت شدن، عقب‌موندن از دیگران، مقایسه با خود ایده‌آل و دشواری پذیرفتن یک زندگی واقعی و محدوده. فرانسیس مدام در حال حرکته، شغل، خونه، رابطه و آیند…

«سینما در آینه روان» ▪️ششمین جلسه از سلسله نشست های تحلیل فیلم و روانکاوی 🔗ما در روانکاوی در آینه هنر پیوند تنگاتنگی که بین مخاطب و زندگیش برقرار شده رو مورد توجه و بررسی قرار میدیم، ما اینجا مخاطب رو تشویق می کنیم به اعماق روانش سفر کنه تجربه های خودش با موقع…

فرانسیس زنی که می‌خواد زندگی کنه، اما انگار هنوز نمی‌دونه چطور تو زندگی خودش ساکن بشه. بین چیزی که هست و چیزی که آرزو داره باشه، مدام در حرکته؛ از رابطه‌ای به رابطه‌ای، از خانه‌ای به خانه‌ای، از امیدی به امید دیگر. پرسش فیلم اینه: آیا گاهی مدام تغییر می‌کنیم،…