Hertz417

اگر می‌خواهی تصویری از آینده ببینی، چکمه‌ای را تصور کن که برای همیشه بر چهره‌ی انسان فرود می‌آید. جورج اورول، ۱۹۸۴

اندوه عظیم و بی‌پایان است؛ اگر سینه‌ی یونا از هم می‌شکافت و اندوهش جاری می‌شد، گویی تمام جهان را غرق می‌کرد؛ اما هیچ‌کس آن را نمی‌بیند. آنتون چخوف، داستان کوتاه اندوه

چیزی که می‌ماند، خودِ لحظه نیست؛ بلکه ردّی است که لحظه در ذهن ما باقی می‌گذارد. ویرجینیا وولف، به سوی فانوس دریایی

تقریباً تمام رنج‌های ما از روابطمان با دیگران سرچشمه می‌گیرد؛ و کسی که بتواند تا حدی به خودکفایی درونی برسد، بخش بزرگی از سرچشمه‌های رنج را از زندگی خود دور کرده است. آرتور شوپنهاور، در باب حکمت زندگی

هرکس با هیولاها بجنگد، باید مراقب باشد که خود در این نبرد به هیولا تبدیل نشود؛ و اگر مدت زیادی به ورطه خیره شوی، ورطه نیز به تو خیره خواهد شد. فریدریش نیچه، فراسوی نیک و بد

هیچ چیز به‌خودیِ خود خوب یا بد نیست؛ این اندیشه‌ی ماست که آن را چنین می‌سازد. ویلیام شکسپیر، هملت

#Music @Hertz417

تو برای من معیار همه‌چیز بودی. هرچه می‌کردم، در برابر تو انجام می‌دادم؛ حتی وقتی ظاهراً از تو فاصله می‌گرفتم، باز هم در ذهنم با تو درگیر بودم. به‌نوعی، زندگی‌ام را با نگاه تو می‌سنجیدم و همیشه می‌ترسیدم که از نظر تو کافی نباشم. فرانتس کافکا، نامه به پدر