بعد میریم پپرونی.

دوست پسر خوب نه ساختنیه نه پیدا کردنیه، از کون آوردنیه.

انقدر اینترنت گرون شده که حق با کسایی هست که می‌گن آتیش اینترنت نداشتم جوابتو ندادم.

امیدوارم تا لباس خوشگل می‌بینم درجا بمیرم تا نتونم به خریدش فکر کنم.

راحت از ۹۰ درصد آدم‌ها متنفرم، از یسریا که دوبار متنفرم.

من دوست ندارم؟ من که با این اوضاع قیمت بسته‌ی اینترنت و کانفیگ برات ریل و ویدئومسیج می‌فرستم.

بله درسته ما باید به آدم‌ها بگیم از دستشون ناراحتیم ولی یجاهایی انقدر ناراحتیم که دلمون می‌خواد خود کسکشش بفهمه.

دلم از این پیام‌هایی می‌خواد که میگن دوست داری باهم بریم یه قهوه‌ای بخوریم؟

و ناگهان نوبت کوبیدن سرت توی تیزی دیوار می‌شود.