غزل شاه‌بیت

با محرمانِ زلفِ توام سینه صاف نیست تا قتل همرهم چه نسیم و چه شانه را #طالب_آملی

به راه عشق بردمت، به سنگ غم سپردمت سبب شدم که بشکنی، دلا! حلال کن مرا.. #مجتبی_خوش‌زبان

ز بس لَختِ جگر ریزد ز چشمم در شبِ هجران به هر پهلو که غَلتَم بر سرِ لَخت جگر غَلتم #میر_محمد_قاسم

نشانم پیشِ تیرش، کاش تیرش بر نشان آید کـه پـیشم از پیِ تـیرِ خود آن ابـروکـمان آید #وحشی_بافقی

گمان نمی کنم این دست‌ها به هم برسند دو دلشکسته‌ی در انزوا به هم برسند ضریح و نذر رها کن،بعید میدانم دو دست دور به زور دعا به هم برسند کدام دست رسیده به دست دلخواهش که دست‌های پر از زخم ما به هم برسند فلک نجیب نشسته است و موزیانه به فکر که پیش چشم من این دو چرا…

به گلوله گفتم برگردد فریادش را و یادش را در پوکه جا بگذارد و بگذارد قلب من برای عشق و برای آ زا دی... دهانم اما از خون پر بود و قلبم در جیب کوچکم تکان تکان میخورد #بکتاش_آبتین

نیامدنت را که آب می دادم گل‌ها خشک شدند پنجره پیر شد و قالی زیر پایِ نبودنت پوسید. من ماندم و دَری که هر شب کمی بیشتر رو به فراموشی باز می شد. #ایلناز‌_گرگین

از همین خانه که حالا گله برمیخیزد لحظه‌ی آمدنت هلهله برمیخیزد شوق پیوستنمان ریشه گرفته‌ست چه باک اگر اینسان تبر فاصله بر میخیزد معجزه نیست، فقط زورق تو دیده شده‌ست رو به دریا اگر این اسکله برمیخیزد بی‌گمان بوی حضور تو به ذهنم خورده‌ست کز درخت غزلم چلچله برمیخی…