مولانا و اقبال لاهوری

نوجوانان تشنه لب خالی ایاغ شسته رو تاریک جان روشن دماغ کم نگاه و بی یقین و نا امید چشم شان اندر جهان چیزی ندید ناکسان منکر ز خود مؤمن به غیر خشت بند از خاکشان معمار دیر مکتب از مقصود خویش آگاه نیست تا به جذب اندرونش راه نیست نور فطرت راز جانها پاک شُست یک گل ر…

خونِ ما بر غم حرام و خون غم بر ما حـلال هر غمی کو گِردِ ما گردید شد در خون خویش #خداوندگار_مـــولانا @Molana_EqbalLahori

زندگی جز لذت پرواز نیست آشیان با فطرت او ساز نیست رزق زاغ و کرکس اندر خاک گور رزق بازان در سواد ماه و هور در ره دین سخت چون الماس زی دل به حق بر بند و بی‌وسواس زی آبروی گُل ز رنگ و بوی اوست بی‌ادب بی‌رنگ و بو، بی‌آبروست نوجوانی را چو بینم بی ادب روز من تاریک م…

（无文本内容）

（无文本内容）

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی #سعدی‌شیرین‌سخن @Molana_EqbalLahori

هر که بر خود نیست فرمانش روان می‌شود فرمان پذیـــر از دیگران #حکیم‌اقبال_لاهــــــوری @Molana_EqbalLahori

در خزان باغ و درختان همگی زرد شوند ! ز چه باغی تو که همچون گُل‌ِ تَر می‌خندی؟ #خداوندگار_مـــولانا @Molana_EqbalLahori