شعر های مولانا

هرکس بد ما به خلق گوید ما دیده‌ی دل نمی خراشیم ما خوبی او به خلق گوییم تا ه‍ر دو دورغ گفته باشیم مولانا

تمام ثروت عالم نمی ارزد به یک سوزن اگر با زخم گفتارت دل خلقی برنجانی طواف کعبه یک بار است و حج دل هزاران بار خوشا آن کس که گرد کعبهٔ دلها بگردانی مولانا

حق تعالی اگرچه وعده داده است که جزاهای نیک و بد در قیامت خواهد بود، اما نمونۀ آن، نقد در دارِ دنیا دم به دم و لمحه به لمحه می‌رسد. فیه_ما_فیه_مولوی @mollanajan

این عشق چو بارانست ما برگ و گیا ای جان باشـد که دمـــی باران بر برگ و گیا کوبــد مولانا

نه تـرسا و یهودیـم نه گبرم نه مسلمانم نه شـرقیّم نه غـربیّم نه بـریّم نه بـحریّم نه ارکـان طبـیعیّم نه از افـلاک گـردانم نه از خاکم نه از بادم نه از آبم نه از آتش نه از عرشم نه از فرشم نه از کونم نه از کانم نه از هندم نه از چینم نه از بلغار و سقسینم نه از مـلک…

🍂 در جهان هر چیز چیزی جذب كرد گرم گرمی را كشید و سرد سرد قسم باطل، باطلان را می كشد باقیان از باقیان هم سرخوشند ناریان مر ناریان را جاذب اند نوریان مر نوریان را طالب اند دفتر_دوم_مثنوی_شریف حضرت_مولانا

اگر با جمله خویشانم چو تو دوری پریشانم مولانا

حکایت مارگیری که اژدهای فسرده را مرده پنداشت و در ریسمانش پیچید و آورد به بغداد: مارگیری بود که از کوهستان مار می گرفت و به شهر می آورد و به مردم نشان می داد و از این راه کاسبی می کرد.یکبار در کوهستان اژدهای یخ زده و افسرده ای را شکار کرد و به تصور اینکه اژدها…