آذر

اگر الان بیای اتاقم می‌بینی از شدت غم تبدیل شدم به یک توده‌ی بغض با دوتا دست و پای کوچولو.

شما فقط ملاحظه کنید آخه:))))))))

（无文本内容）

حواسم بهت هست‌هایِ ریز ریز آدم‌های مورد علاقه‌ام یه بوس گرم و ناز می‌کاره گوشه‌ی قلبم.

یه جوری زخم می‌زنی انگار از رفتنم نمی‌ترسی‌. جالبه‌.

رهای عزیزم یه مامای مهربون و یه زن خیلی خیلی دوست داشتنیه‌. یکی از چیزهایی که درمورد رها خیلی دوست دارم اینه که به خودش و سلامتش زیاد اهمیت می‌ده و این حس رو به بقیه هم منتقل می‌کنه‌. برات از مراقبت‌هایی که باید بکنی می‌گه و روزمره‌هاش لبخند گُنده رو لبت میاره…

قرار نیست هیچ‌وقت درست بشه نه؟

از آدم‌هایی که مدام اشتباه می‌کنن خوشم می‌آد‌. چون اون‌ها مسیرهایی رو رفتن که من شاید هیچ‌وقت جسارتش رو نداشتم برم.