هذیان

آدم های خلاق واقعا هاتن.

من، زندگیم:

ولی این دفعه می‌خوام مستقیم با دخترها حرف بزنم. می‌دونم جامعه ترسناکه. من الان اگه با چند تا جمله بگم ساعت ده شب به بعد تنها توی خیابون رفتن، رد شدن از یک کوچه‌ی کم‌رفت‌وآمد، راه رفتن یک آدم پشت سرتون وقتی هیچکس حواسش بهتون نیست، یا سوار شدن تنهایی توی یک ماشی…

موضوع این نیست که ساعت خوابم نامنظمه یا حتی گاهی کمبود خواب دارم، موضوع اصلی اینه که خوابم کیفیت نداره. شوربختانه توی محیطی بزرگ شدیم که نه آرامش روان داشتیم، نه امنیت احساسی. با نخوابیدن‌ها می‌تونم کنار بیام، چون در نهایت آدمیزاد یه جایی بالاخره خسته میشه، چش…

گاهی آدم‌های شیرین رو میشه از دور، یا حتی با فاصله‌ی تعیین‌شده، دوست داشت. حتماً نیازی نیست توی زندگی طرف دخول کرد و براش تروما ساخت.

قربون‌صدقه‌شون برید و ازشون فاصله بگیرید، انسان‌های قند رو نباید اون‌قدر دوست داشت که به اذیت کردنشون تبدیل بشه.

لخت شدن و رها شدن از لباس، خودش نوعی استراحته.

من عاشق ساده‌سازی کارهایی هستم که مثلاً هر ماه یا هر روز قراره انجام بدم. بعضی از کارهای دستی واقعاً به مرور خسته‌کننده میشن، یکی از دلایلش هم فرایند طولانی و دستی بودنشونه. آدم اگه یه سری کارها رو اتومات یا حتی نیمه‌اتومات کنه، حتی توی زندگیش وقت بیشتری خواهد…