تُنـد،خـو

«روزهایی را زندگی می‌کنم که نمی‌دانم به چه و کجا تعلق دارم.»

بله جناب قمیشی : تن تشنه مثل خورشید ، بی سرزمین تر از باد

چطور آدم دلش برای بغلی که هیچوقت تجربش نکرده ، تنگ میشه؟

من نه تنها حوصله‌ تلفن جواب دادن ندارم، بلکه وقتی خودمم زنگ میزنم دوس دارم طرف جواب نده.

به عشق میسپارمت به ویرانگرترین نفرین انسان.

بله باید اینطور و اونطور و کاش که اونجور و اینجور ولی حالا که هیچ.

من اشتباهم ترک ورزشم بود ، تو خر کی باشی اخه؟

این ترکیب هوای پاییزی و عصر جمعه هم خیلی جالبه؛ انگار دو کیلو غم تو اتمسفر پخش کردن.