تُرنج

دیدن روی تو هم از بامداد درد مرا بین که چه آرام داد

آه که شب جمله در این وعده رفت بوسه دهم بوسه دهم روز شد مولانا

وَ أَنَا یَا سَیِّدِی عَائِذٌ بِفَضْلِکَ هَارِبٌ مِنْکَ إِلَیْکَ کاشکی در بغلت راه فراری باشد

خفتگان را خبر از مِحنت بیداران نیست تا غمتْ پیش نیاید، غمِ مردم نخوری سعدی

اوقاتِ خوش آن بود که با دوست به سر رفت باقی همه بی‌حاصلی و بی‌خبری بود حافظ_تفال

او می وزد به تاخت به سویم آجر به آجر عاشق اویم بن بست بسته اند به راهم حسین صفا

هزار جان مقدس فدای روی تو باد که در جهان چو تو خوبی کسی ندید و نزاد مولانا

چل سال رنج و غصّه کشیدیم و عاقبت تدبیرِ ما به دستِ شرابِ دوساله بود حافظ_تفال