هَذیان!

پیش از من و تو لیل و نهاری بوده‌ست گردنده فلک نیز به کاری بوده است هر جا که قدم نهی تو بر روی زمین آن مردمک چشم نگاری بوده‌ست

اثری نماند از من اگر این چنین بمانم وحشی بافقی

نشان تو، گه از زمین گاهی ز آسمان جویم ببین چه بی پروا ، ره تو می پویم ، بگو کجایی؟

（无文本内容）

اوقاتِ ناخوشی که چُنان می‌گریستی کَس زد به شانه‌ات که چنین زارِ چیستی؟ دل خوش مکن به یار و مصاحب چرا که در ایامِ غم تو را نشناسد که کیستی! محدثه محمودلو

نگذار کسی بداند ما چه‌‌جوری همدیگر را دوست داریم. عباس معروفی

روزی ز چشم مردم و روزی به پای تو عمر مرا ببین که به افتادگی گذشت فاضل

زهدِ رندانِ نوآموخته راهی به دِهیست من که بدنامِ جهانم چه صلاح اندیشم؟ حافظ جان