شعر معناگرا

اگر جهان همه دشمن شود ز دامن تو به تیغ مرگ شود دست من رها ای دوست! #سعدی | @maanagara

مگیر خرده به من! راه عقل و عشق جداست مخواه شک و یقین را به هم بیامیزم #احسان_انصاری | @maanagara

برگ دست شاخه را وقتی رها می‌کرد گفت: باد با خود می‌برد ما را، کجا؟ معلوم نیست #فاضل | @maanagara

سوار موج ز دریا درآمدی خوشم آمد چو تخته از پس توفان برآمدی خوشم آمد به راه دوست ادب را دلا به اوج رساندی ز بیم لغزش پا با سر آمدی خوشم آمد خوشا به غیرت عشقت که پای پس نکشیدی درخت رفتی و خاکستر آمدی خوشم آمد به یک اشاره ی ابرو وداع کردی و با من به رسم بدرقه با…

چشم واکردم و توفان قیامت دیدم زندگی روز جزایی‌ ست ‌که من می‌دانم #بیدل | @maanagara

هردم که دل به عشق دهی خوش دمی بود در کارِ خیر حاجت هیچ استخاره نیست! #حافظ | @maanagara

تو از همصحبتی با سنگ ها عبرت نمی گیری دل آیینه وارم سادگی اندازه ای دارد #هادی_محمدحسنی | @maanagara

به زنده بودن من نام زندگی مگذار که این غریب فقط رنج زندگانی برد #علی_مقیمی | @maanagara