「 بیوگرافیات 」

از آدمایی که تقصیرشون رو گردن میگیرن خوشم میاد، اینا معمولا آدمای شجاع، منطقی و با‌شعوری هستن.

اين تيكه از كتاب كيمياگر رو بايد ١٠٠ بار خوند: آنچه قسمت تو نيست، هزاران بار نااميدت ميكند تا بلاخره بفهمى كه بايد رهايش كنى.

آدم امن اونیه که بهت این فضا رو میده که بدون هیچ واهمه‌ای کنارش ضعیف‌ترین، حساس‌ترین، زودرنج‌ترین، خسته‌ترین و ناتوان‌ترین ورژن خودت باشی.

شاید دنیا خیلی چیزا کم داشته باشه، ولی بیشتر از هرچیزی، کمبود آدمایی رو داره که حواسشون به دل بقیه هست.

سمت شما هم صبح بهاره؟ ظهر تابستون؟ عصر پاییز؟ شب زمستون؟

کاش یه شبم از ذوق خوابم نبره، همش داره از غم خوابم نمیبره.

چطوری به ادما توضیح بدم که گاهی ممکنه سه روز دلم نخواد با کسی حرف بزنم؟ مشکل تو نیستی، واقعا مشکل از خودمه...

هیچ رقابتی وجود نداره مسیر من هیچوقت شبیه بقیه نبوده...