بیژن الهی

با تو زیر درختان بیژن الهی درخت‌های حومه ــــ‌و آن تکه‌ی من که آن میان خواب ‌رفته بیدارم می‌کند، درختهای کهربایی‌ی حومه و آن تکه‌ی روح من. بر سرم می‌نشیند اندرز می‌دهد که گوش نبندم به صفیر سرد که نزدیک می‌شود، که توی گهواره‌ی حومه دور می‌شود. می‌کشد می‌بردم به…

بازگشت بیژن الهی زمانی باز خواهند گشت که تو رفته باشی گوزنها چه گفته‌اند؟ سم‌هاشان را بر برف نخواهی شمرد که ازاین‌همه خونهای ناشناس قلیل‌تر است خونهایی که در نسیم دست تو را نیز آغشته است. گوزنها چه گفته‌اند؟ نه. تو هرگز نخواهی پذیرفت: شکارچیان رفته بی‌رحمانه ش…

دایی، فصلی از «آمریکا»ی کافکا، در گزارش عزیزه عضدی ویراسته‌ی بیژن الهی تماشا ــ ۷ تیر ۱۳۵۴ شاید این شماره‌ی «نظم و نثر‌‌ِ» بیژن الهی الان، برای ما، مهم‌ترین شماره باشد؛ ازین‌جهت که بیشترِ چیزهایی که در این صفحه منتشر شد ـــ‌و کار خود الهی هم بود‌ـــ بعدتر به ه…

یادبود بیژن الهی این یادبود را که هر دم در خون تو رشد می‌کند چون کودکی سپید خواهی زاد در گرد زنده‌ی پیوستگی دور از این غروبها که تو را تا مرز زایش به فریاد وامی‌دارد نهال شادی آنچنان خواهد افراشت که پوشیده از شاخه‌های جوان اشک باشد و تو خواهی توانست دوستانه در…

خوارزم کجاست بیژن الهی یافتنی؟ آری و نه در نقشه‌ی دیار. اما حقیقتِ خواسته‌ها نگاه می‌دارد برابر چشم‌انداز؛ و چشم هرگاه که می‌پوشی، آسان هرگاه که می‌گیری، سخت می‌گیرد حقیقتِ نایافته‌ها؛ و سرآخر، نَفَسی که روی می‌گردانی خُنَکا گونه را کبود می‌کند. خوارزم کجاست؟…

این روزها همه‌اش ترانه‌های کوچه‌بازاری می‌خواندم در دلاوری‌های یاغیانِ کَمَر. یادِ آن جنگ‌ها به‌خیر. این‌جور چیزها، هرچه باشد، خودی‌ست، یونانی. همه‌اش گاگِریو می‌خواندم در سقوطِ شهر. «گرفتند شهر را؛ حیفِ قسطنطنیه، حیفِ سالونیک.» و همان‌طور که هر دو همنفس می‌خو…

| در ترجمه، شعری می‌میرد و شعری دیگر زاده می‌شود | کیوان طهماسبیان | مجله‌ی مترجم، شماره‌ی ۸۹ این مقاله نسخه‌ی کوتاه‌شده‌‌ای‌ست از: Translating Persian Poetry and its Discontents, Kayvan Tahmasebian (2022), Translation Review, 114, 1-10. ‌

گلیلی‌ی مهتاب بیژن الهی یک در پس هر مهتاب جای خالی‌ی پرنده‌یی‌ست. دو ابلیسی تشنه با دیدگان بومی‌ی سبز هزار بطری‌ی خالی و شبانها ـــ‌همگی‌ـــ غرقه به نهر گشته‌اند. سه گوسپندان را رهان کن ـــ‌ای‌ چوپان‌ـــ تا بامداد چرا کنند. بیا. به مهتاب دوشنبه کسی را به نام خ…